از نيم ساعت بغروب آفتاب مانده تا نيم ساعت بغروب روز دهم كه درست بيست و پنج ساعت باشد روزه ميدارند و روزهاى مستحبى را هم يهود همينطور بجا مىآورند و بدين سبب است كه نمىشود بنابر مذهب يهود دو روز پشت سر هم روزه باشد زيرا يك ساعت ميان اين دو روز مشترك است و نمىشود افطار كرد . يعقوب تقرشى مىگويد كه روزه بيست و پنج ساعتى مخصوص به اين روز است اما روزهاى ديگر را مىشود مانند مسلمانان روزه گرفت و در اين روز خداوند با موسى بن عمران تكلم كرد و روزهء اين روز براى هر گناهى كه بغلط صادر شده كفاره است و هر يهودى كه اين روز را روزه نگيرد بايد كشته شود و در اين روز پنج نماز خوانده مىشود و در آن سجده مىكنند و در ديگر اعياد چنين چيزى نيست . در روز پانزدهم عيد مظال « 1 » است و آن هفت روز پىدرپى است و در اين عيد يهود از شاخه‌هاى بيد و نى در صحن خانه‌هاى خود سايه مىاندازند و اين كار بر شخص مقيم واجب است نه مسافر و در اين عيد نبايد كار كرد زيرا خدا در سفر دوم تورات چنين مىگويد كه در پانزدهم شهر هفتم عيد مظال است و هفت روز كار مكنيد روبروى خداوند شادى كنيد و بخراميد و اين هفت روز را در سايه بنشينيد كه تا اولاد شما بدانند كه من بنى اسرائيل را وقتى از مصر بيرون آوردم هفت روز در مظال نشانيدم و جماعت يهود اين هفت روز را عيد ميگيرند و ابو عيسى وراق در كتاب مقالات مىگويد كه سامره اين روز را عيد نمىگيرند و آخرين روز عيد مظال روز هفتم اين عيد است . بيست و يكم اين ماه را عرافا گويند و در اين روز بود كه ابر بر بنى اسرائيل در تيه سايه افكند و عيد جمع در اين روز است زيرا يهود در هارهراى بيت المقدس براى حج جمع ميشوند و به اورون كه در كنائس ايشان مانند منبر است طواف مىكند .

--> ( 1 ) - سايبان‌ها .